2007/Apr/25

credit: GMM Grammy & Big nose

ไม่นึกเลยจริงๆ ว่าเราสองคนจะมีวันนี้....วันที่สองเราไม่สามารถพูด

คุยกันได้เหมือนแต่ก่อน ถ้าจะถามกันตรงๆ เราสองคนก็อาจจะ

เรียกได้ว่าไม่เหมือนคู่อื่นที่เขารู้จักกัน ทั้งอายุที่ต่างกันมาก และการ

ที่เราไม่ได้พบหน้ากันอยู่ใกล้ๆ กันเหมือนคู่อื่นๆ เขา แต่เรื่องคราว

นี้...มันหนักเหลือเกิน สองอาทิตย์กว่าแล้วซินะที่เราไม่ได้ติดต่อหากัน


หลายคนอาจมองว่าเวอร์ก้ได้นะ ถ้าจะบอกว่า...เพียงแค่ไม่ได้คุยกัน

วันเดียวมันกลับรู้สึกใจหายอย่างน่าประหลาดเคยคิดด้วยซ้ำว่า เรา

มากันได้เท่านี้เองเหรอ....มันทรมานเหลือเกิน มันทั้งคิดถึงทั้งโหยหา


เธอผู้เป็นหญิงที่รักของฉัน เธอที่คอยทำให้ฉันยิ้มได้ เธอคนที่ทำให้

ฉันรู้จักคำว่ารักที่แท้จริง เธอคนที่คอยอยู่เคียงข้างฉันไม่ห่างหาย

คอยให้กำลังใจฉันในยามที่ท้อแท้ คอยต่อว่าเวลาที่ฉันทำผิดหรือไม่

ดูแลตัวเอง เธอคนที่คอยเตือนสติฉันเวลาที่ฉันหลงผิดเธอคนที่ฉัน

รักสุดหัวใจและไม่อยากปล่อยมือเธอไป และเป็นเธอคนนี้ที่ฉันอยาก

ปกป้องดูแล อยากทำให้เธอมีความสุข คอยปลอบเวลาที่เธอไม่

สบายใจ คอยเป็นผ้าเช็ดน้ำตาให้เวลาที่เธอร้องไห้ และก็เป็นเธอคน

เดียวกันกับที่มอบความอบอุ่นให้กับหัวใจที่เย็นชาของฉัน....แต่ยาม

นี้....ผู้หญิงของฉันคนนั้นหายไปไหน...ฉันเองก็ไม่อาจรู้ได้ ฉันไม่รู้

เลยจริงๆ ว่าตอนนี้เธอทำอะไรอยู่ที่ไหน จะสบายดีหรือเปล่า เวลา

เธอมีเรื่องกลุ้มใจเธอจะเธอจะปรึกษาใคร มีใครทำให้เธอร้องไห้หรือ

เปล่า ฉันไม่รู้จริงๆ ไม่รู้อะไรเลยว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับเธอบ้าง ฉันรู้สึก

ทั้งโกรธและเป็นห่วง สองความรู้สึกนี้มันปนเปผสมกันจนแทบจะ

แยกไม่ออกว่ารู้สึกเช่นไรในยามนี้กันแน่...ฉันคงได้แค่ภาวนาว่า

เหตุการณ์นี้มันจะจบลงในเร็ววันนี้ และขอให้เธอปลอดภัยและมี

ความสุข ฉันหวังว่า...วันที่เราได้พบกันอีกครั้ง เธอจะมอบรอยยิ้ม

อย่างสดใสให้กับฉันเหมือเช่นวันที่ผ่านมาของเรา


ฉันยังจำภาพเธอในยามนั้นได้ดีไม่ว่าเวลาจะผ่านไปเนิ่นนานเท่าใด

ก็ตาม ภาพที่เธอ ยิ้มให้ฉันอย่างอ่อนโยน เสียงหัวเราะที่สดใสและ

แววตาที่อบอุ่น มันทำให้ฉันมีความสุขและหายเหนื่อยทุกครั้งที่นึกถึง


เธอจำตอนที่เราพบกันที่เดอะมอลล์ตอนเย็นได้ไหม ที่ฉันมาจาก

ออฟฟิศแล้วก็มาเจอเธอที่นั่นน่ะ ทั้งๆ ที่เรามีเวลาอยู่ด้วยแค่ครึ่ง

ชั่วโมงแต่มันก็เป็นเวลาที่มีค่าต่อฉันมากนะ จำภาพที่ฉันถ่ายเธอ

ตอนรอรถได้ไหม ตอนที่เธอหันมายิ้มให้กับฉันดวงอาทิตย์ที่ฉาย

แสงอย่างบางเบาเบื้องหลังเธอมันทำให้เธอสวยมากเลยนะ ฉันยังจำ

ภาพนั้นได้ติดตาจนถึงทุกวันนี้เลย มันเป็นภาพที่งดงามที่สุดภาพ

หนึ่งเท่าที่ฉันได้สัมผัสมาเลยนะ เธอสวยเหมือนนางฟ้าเลยหล่ะ ฮ่ะๆ

(อาย) ถ้าเติมปีกขนนกสีขาวให้เธอ เธอคงเป็นนางฟ้าจริงๆ

นั่นแหละ (อาย)

เราสองคน...ผ่านอะไรด้วยกันมาก็มาก บททดสอบความรักของเรา

สองคนมันช่างมากมายเหลือเกิน เราเกือบจะเลิกกันก็หลายครั้ง เรา

ผ่านการทะเลาะหนักๆ กันมาก็หลายหน จนบางครั้งเมื่อหวนนึก

กลับไปก็อดแปลกใจไม่ได้ว่าเรายังคบกันได้อย่างไร บางทีมันก็ขำ

นะ กับเรื่องราวที่เกิดขึ้น แต่ว่า...มันก็ทำให้เรามีกันและกันจนถึงทุก

วันนี้นี่นะ


บททดสอบของเราในครั้งนี้ อาจจะเป็นเรื้องพื้นฐานแต่ว่าก็เป็นเรื่อง

ที่สำคัญมากที่สุดเช่นกัน "ความไว้เนื้อเชื่อใจ และความซื่อสัตย์"

หล่ะมั้งที่กำลังทดสอบเราอยู่ บางทีฉันก็เหนื่อยและท้อใจนะ ฉันเอง

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าใครเป็นคนกำหนดให้เราต้องเจอเรื่องยุ่งยาก

แบบนี้ บางครั้งก็แอบอิจฉาคู่อื่นๆ เหมือนกัน บางทีฉันก็อยากทำ

ตามที่ใจตัวเองปราถนานะ ฉันเชื่อว่าเธอเองก็คิดแบบเดียวกับฉัน

บางเวลาที่อยากจะโอบกอดเธอไว้ บางเวลาที่อยากจะกุมมือเธอขึ้น

มาแล้วบอกเธอว่าฉันรักที่เธอแค่ไหน บางเวลาที่อยากจูงมือกันเดิน

บางเวลาที่อยากจะหอมแก้มและบางเวลาที่อยากโอบกอดเธอจาก

ด้านหลังกระซิบข้างหูให้เธอได้ยินว่ารักเธอมากแค่ไหน มันคงมี

ความสุขนะ...แต่ว่ามันคงยังไม่ถึงเวลาเนื่องจากกฏที่เราตั้งกันขึ้น

มาว่า 4 Warning และคำสัญญาที่เธอได้ให้ไว้กับม๊า ซึ่งฉันเองก็ให้

คำสัญญากับม๊าด้วยเช่นกัน


สิ่งนั้นมันเป็นตัวฉุดรั้งเราไม่ให้ทำตามใจปราถนา มันคงเป็นจริงดัง

ที่เราคิดกันนะ ถ้าหากเราฝืนกฏและคำสัญญาที่ได้ให้ไว้ มันอาจจะ

ยิ่งทำให้เราห่างไกลกันมากขึ้นกว่าเดิม สิ่งที่พูดไปนั้นมันคงเหมือน

ความสุขเพียบฉาบฉวยเท่านั้นหล่ะมั้ง ซึ่งฉันเองไม่ต้องให้มันเป็น

แบบนั้น หากต้องห่างจากเธอฉันไม่เอาด้วยหรอก สู้รอให้ถึงเวลาอัน

เหมาะสมและสถานที่อันควรก่อนดีกว่าเนอะ เมื่อนั้นเราคงทำตาม

ความปราถนาของเราได้เสียที ฉันเฝ้ารอให้วันศุกร์ที่ 29 มกราคม

2559 มาถึงอยู่นะ และฉันก็คิดว่า เธอเองก็รอคอยเหมือนกันฉัน

เช่นกัน

มันคงต้องใช้กำลังใจอย่างมหาศาลเลยทีเดียวที่จะผ่านพ้นช่วงนี้ไป

ได้ เราต้องอดทนเชื่อใจ และไว้ใจกันและกันให้มากที่สุดนะต่อแต่นี้

ไปฉันจะไม่โกรธและเศร้าใจอีกต่อไปแล้วที่รอคอยการกลับมาของ

เธออย่างมีความสุขเพื่อให้เราสองคนได้เติบโตขึ้นไปอีกก้าวและได้

รักกันแบบนี้ตลอดไป ฉันหวังแบบนั้นจริงๆ นะ


"อดทนไว้นะ จนกว่าเราสองคนจะได้อยู่ด้วยกัน จนกว่าจะถึงวันที่

เป็นเหมือนจุดเริ่มต้นชีวิตคู่ของเรา อดทนไว้นะ เพื่อ เมฆและอิง

ลูกๆ ที่น่ารักของเราสองคน อย่ายอมแพ้ให้กับความเหงานะ อย่า

ยอมแพ้ให้กับความอ่อนแอที่เกิดขึ้นในใจ ขอให้เธอเชื่อมั่นในตัวฉัน

เชื่อมั่นในความรักของเราเช่นเดียวกันกับที่ฉันเชื่อมั่น


ฉันสัญญาว่าฉันจะเข้มแข็งและอดทนรอคอยการกลับมาของเธอ

อย่างมีความสุข ฉันสัญญาว่าฉันจะมอบรอยยิ้มให้กับเธอเมื่อเราได้

พบกันเองครั้ง ฉันสัญญาว่าจะไม่มองใครคนอื่นนอกจากเธอ ฉัน

สัญญาว่าหัวใจและความรักของฉันมีไว้เพื่อเธอเพียงผู้เดียว ฉัน

สัญญาว่าเรื่องที่เธอกลัวจะไม่เกิดขึ้น ฉันสัญญาว่าจะไม่ปล่อยมือ

จากเธอไป ฉันสัญญาที่รักของฉัน...


ไม่ว่าเธอจะทำอะไรอยู่ก็ตาม....ขอให้เธอมีความสุขทั้งกายและใจ

ขอให้เธอปลอดภัย เธอต้องดูแลตัวเองให้มากๆ นะ อย่าคิดมากเกิน

ไปรู้ไหม พยายามทำใจให้สบาย คิดในแง่ดีไว้บ้าง บางครั้งเรื่องมัน

ก็ไม่เลวร้ายนักหรอกนะตรงกันข้ามมันอาจจะเป็นเหมือนคนละเรื่อง

กับที่เธอคิดไว้ก็ได้ เธอต้องดูแลตัวเองให้ดีนะ หากไปต่างฐิ่นก็ขอ

ให้ระวังด้วยตรวจสอบสภาพอากาศไว้ล่วงหน้าก็ดีนะ ฉันไม่รู้ว่าตอน

ที่เธอออกเดินทางสภาพอากาศที่ออสเตรเลียจะเป็นอย่างไร ฉันจะ

ภาวนาขอให้การเดินทางของเธอไม่ติดขัดและขอให้เธอเดินทาง

โดยสวัสดิภาพนะ ขออย่าให้มีเรื่องร้ายๆ เกิดขึ้นกับเธอเลย อดทน

นะ ไว้เมื่อเราเจอกันฉันยินดีจะรับฟังเธอทุกอย่าง


ขอให้เธอปลอดภัยนะ ดูแลตัวเองให้ดีจนกว่าจะกลับมาอยู่ด้วยกัน

และหลังจากนั้น...ฉันจะขอเป็นคนดูแลตัวเธอเอง ฉันจะดูแล ปก

ป้อง และรักเธอให้สมกับที่เธอเชื่อมั่นในตัวฉันและความรักของเรา


ขอบคุณนะที่รักฉัน ป่าป๊ารักหม่าม๊าที่สุดนะ ป่าป๊าจะรอคอยการ

กลับมาของหม่าม๊าอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ป่าป๊าสัญญาจ๊ะ (/หอมแก้ม)"

"พี่รู้จักจิ๊กซอว์ไหม...จิ๊กซอว์ที่เหมือนกันมรอยนูนรอยเว้าเหมือนกัน

มันก็ต่อเข้าด้วยกันไม่ได้ กลับกันถ้าจิ๊กซอว์สองชิ้นนั้นต่างกันแต่ก็

สามารถประกอบเข้าด้วยกันได้พอดี มันก็จะกลายเป็นภาพที่สวย

งามถูกต้องไหม ก็เหมือนกับเราสองคนน่ะหล่ะ เราสองคนมีอะไร

คล้ายกันแต่เรื่องที่เราต่างกันแบบคนละขั้วก็เยอะ แต่มันก็ทำให้เรา

ประกอบกันเป็นภาพที่สวยงามได้ไม่ใช่เหรอ...พี่คือจิ๊กซอว์อีกครึ่ง

หนึ่งของหมิงนะ พี่คือคนที่มาเติมเต็มในส่วนที่หมิงขาด...แล้วพี่หล่ะ

สำหรับพี่...หมิงใช่จิ๊กซอว์อีกครึ่งหนึ่งของพี่หรือเปล่า..."


เธอจำคำถามนี้ที่เธอถามฉันได้ไหม ฉันจะตอบอีกครั้งก็ได้....สำหรับ

ฉันแล้ว...เธอคือจิ๊กซอว์อีกครึ่งที่ขาดหายของฉัน เธอคือคนที่มา

เติมเต็มให้ฉันสมบูรณ์ เธอคือคนที่ทำให้ฉันคิดเรื่องอนาคตมอง

เรื่องอนาคตมากขึ้น ฉันรักเธอนะ ที่รักของฉัน....ฉันจะรอเธอนะ ไม่

ว่านานแค่ไหนก็ตาม ฉันจะรอ ฉันสัญญา...สุดที่รักของฉัน.......


edit @ 2007/04/25 03:18:31


edit @ 2007/04/25 03:19:41


edit @ 2007/04/25 03:20:43


edit @ 2007/04/25 03:23:09
edit @ 2007/04/25 12:24:00
edit @ 2007/04/25 12:31:02
edit @ 2007/04/25 12:32:22
edit @ 2007/04/25 12:33:19
edit @ 2007/04/25 12:34:25
edit @ 2007/04/25 12:34:39
edit @ 2007/04/25 12:37:10
edit @ 2007/04/25 12:38:19
edit @ 2007/04/25 12:39:16
edit @ 2007/04/25 12:39:52
edit @ 2007/04/25 13:09:28
edit @ 2007/04/25 13:14:30

Comment

Comment:

Tweet


Sho Lunez Hakai
View full profile